มาตรวัด Hamilton–Norwood แบ่งผมร่วงตามแบบแผนในผู้ชายออกเป็นเจ็ดขั้น ตั้งแต่ไม่มีการร่นถอย ไปจนถึงเหลือผมเป็นเกือกม้าแคบที่ด้านข้างและด้านหลัง มันเผยแพร่ในปี 1975 จากชุดผู้ชาย 1,000 คน ซึ่งเป็นที่มาของตัวเลขความชุกที่ถูกอ้างบ่อยว่าราว 35% เมื่ออายุ 50 ปีด้วย ตำแหน่งของคุณบนมาตรวัดนี้เป็นข้อมูลตั้งต้นหนึ่งข้อ (ควบคู่กับความหนาแน่นของบริเวณให้ผม ซึ่งสำคัญกว่า) ในการพิจารณาว่าการปลูกผมจะใช้กราฟต์ได้กี่กราฟต์อย่างสมจริง
แผนผังของเราเองจากการจำแนกที่เผยแพร่ไว้: วาดขึ้น ไม่ใช่ถ่ายภาพ เพราะเว็บไซต์นี้ไม่เผยแพร่ภาพผู้ป่วย
สองสิ่งที่ภาพวาดนี้ตั้งใจแสดง และรายการหมายเลขระยะปิดบังไว้ ข้อแรก ขมับกับกลางกระหม่อมร่นถอยเป็นกระบวนการคนละอย่าง ผู้ชายคนหนึ่งอาจรักษาแนวไรผมระยะ III ไว้ได้หลายปีขณะที่กลางกระหม่อมเปิดออกอย่างเป็นอิสระอยู่ด้านหลัง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ระยะ III มีตัวแปรย่อยชื่อ vertex อยู่ตั้งแต่แรก ข้อที่สอง การก้าวกระโดดที่สำคัญทางคลินิกคือจาก V ไป VI ซึ่งเป็นจังหวะที่สะพานผมระหว่างด้านหน้ากับกลางกระหม่อมหายไป และพื้นที่สองผืนที่พอจัดการได้กลายเป็นผืนใหญ่ผืนเดียว การปรับปรุงของ Norwood ในปี 1975 ยังเพิ่มตัวแปรแบบ Type A สำหรับผู้ชายที่แนวไรผมถอยตรงไปด้านหลังโดยไม่เกิดจุดล้านกลางกระหม่อมชัดเจนเลย ซึ่งไม่ได้วาดไว้ที่นี่
คลินิกเสนอจำนวนกราฟต์ตามระยะนอร์วูด และมันอ่านดูเหมือนความแม่นยำ แต่ไม่ใช่ มาตรวัดนี้วัดพื้นที่ที่คุณเสียไป ส่วนสิ่งที่ทำได้กับมันถูกกำหนดโดยพื้นที่ที่คุณเก็บไว้ได้ คือความหนาแน่นของบริเวณให้ผม ขอบเขตปลอดภัยของบริเวณให้ผม และปริมาณที่เก็บออกมาได้โดยไม่ทำให้ท้ายทอยดูบางลงจนสังเกตเห็น ชายสองคนที่อยู่ระยะ VI เท่ากันแต่มีความหนาแน่นของบริเวณให้ผมต่างกัน ย่อมมีทางเลือกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ และตัวเลขบริเวณให้ผมที่เผยแพร่ไว้ในหน้าปริมาณสำรองของบริเวณให้ผมแปรผันระหว่างบุคคลมากกว่าที่ระยะแปรผันเสียอีก
ยังมีประเด็นเรื่องจังหวะเวลาที่มาตรวัดนี้สื่อได้ไม่ดี มันเป็นภาพนิ่ง ไม่ใช่การพยากรณ์ ไม่มีอะไรในระยะที่บอกว่าคุณกำลังเคลื่อนผ่านมันเร็วเพียงใด และแผนที่ร่างให้ผู้ชายระยะ III ซึ่งกำลังมุ่งไปสู่ระยะ VI ต้องกันปริมาณของบริเวณให้ผมไว้สำหรับผมที่ยังไม่ร่วง การกันไว้นั้นคือสิ่งที่ขาดหายไปบ่อยที่สุดจากแผนราคาถูก และการถามถึงมันไม่มีค่าใช้จ่ายใดเลย
การจำแนก ตัวแปรแบบ Type A และความชุก: Norwood OT. Male pattern baldness: classification and incidence. Southern Medical Journal. 1975;68(11):1359–65, PMID 1188424 (a series of 1,000 adult men) (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1188424/) วัดเมื่อ 2026-07-28 การจำแนกนี้มีต้นกำเนิดจาก Hamilton (1951) นอร์วูดปรับปรุงมันและเพิ่มตัวแปรแบบ Type A แผนภาพระยะด้านบนเป็นภาพวาดแผนผังของเราเองจากการจำแนกที่เผยแพร่นั้น ไม่ใช่การทำซ้ำภาพประกอบใดจากบทความต้นฉบับ