การคำนวณด้านอุปสงค์นั้นตรงไปตรงมา วัดพื้นที่ที่จะปกคลุมเป็นตารางเซนติเมตร แล้วคูณด้วยความหนาแน่นของหน่วยรากผมที่ตั้งเป้าไว้ แนวไรผมต้องการความหนาแน่นมากกว่ากลางกระหม่อมจึงจะดูถูกต้อง และหนึ่งในสามส่วนหน้าของแนวไรผมต้องการมากกว่าอีกสองส่วนที่อยู่ถัดไปด้านหลัง การคูณจึงทำทีละโซน ไม่ใช่ทำทั้งผืนพร้อมกันในคราวเดียว
การคำนวณด้านอุปทานคือข้อที่ผูกมัด นำพื้นที่ให้ผมที่ปลอดภัยหน่วย cm² มาคูณด้วยความหนาแน่นของการเก็บกราฟต์อย่างปลอดภัยในครั้งเดียว (10 ถึง 15 หน่วยรากผมต่อ cm² ที่ค่าตั้งต้นตามปกติ 65 ถึง 75) แล้วตรวจว่าส่วนที่เหลือยังอยู่ที่ 40 ถึง 50 FU/cm² หรือไม่ ซึ่งเป็นจุดที่ต่ำกว่านั้นแล้วบริเวณให้ผมจะเริ่มดูบางแทนที่จะดูเป็นผม ตัวอย่างที่เผยแพร่ไว้คำนวณให้ครบตั้งแต่ต้นจนจบ: 189 cm² ที่ค่าตั้งต้น 65 รองรับได้ 1,890 ถึง 2,835 กราฟต์ และเหลือความหนาแน่นไว้ 50 ถึง 55 หากการคำนวณด้านอุปสงค์ของคุณได้ 4,000 และด้านอุปทานได้ 2,400 คำตอบคือ 2,400 และแผนต้องเปลี่ยนรูป มันไม่กลายเป็น 4,000 เพียงเพราะคุณอยากให้เป็นเช่นนั้น
ยังมีการลบอีกข้อที่แทบไม่มีใครเอ่ยถึงในห้องปรึกษา ตัวเลขด้านอุปทานเป็นตัวเลขตลอดชีวิต ไม่ใช่ตัวเลขต่อการผ่าตัดหนึ่งครั้ง และผมบางตามแบบแผนนั้นดำเนินต่อไปเรื่อย กราฟต์ที่ใช้ไปกับกลางกระหม่อมตอนอายุ 32 จะไม่เหลือให้แนวไรผมตอนอายุ 45 แผนที่ใช้งบของบริเวณให้ผมทั้งหมดในครั้งเดียวกับพื้นที่ที่รบกวนใจคุณวันนี้ คือแผนที่สมมติว่าผมของคุณร่วงจบแล้ว ซึ่งโดยทั่วไปยังไม่จบ
